3 Mayıs 2016

Son Zamanlarda Kırık Şemsiye

Yıl ne çabuk geçip gidiyor. Mayıs ayına geldik bile. Yılın yarısı bitmiş gibi geliyor. Çocukken ya da ergenken vakit geçmek bilmezdi. Hemen büyüyeyim diye bakardım. 30 yaşındayım bu yıl. Ne çabuk 30 oldum ne çabuk geçti. Son zamanlarımda hayatım nasıl gidiyor farkında bile değilim. Yapmam gerekenler yetişmem gereken işler beni bekleyen yenilikler. Hepsi birikiyor :)
Son zamanlarda iyi değilim. Bloguma yazı yazmak gelmiyor içimden. Tuhaf bir soğuma ile karşı karşıyayım. Aşırı bir unutkanlık söz konusu. Zaman kavramım yok. Unutkanlığım telefonu buzdolabında bırakacak kadar, elimdeki bıçağı yana yakıla arayacak kadar hat safhada. Ne oluyor ki bilmiyorum.
Enteresan bir ruh halindeyim. Yapmak istediğim o kadar çok şey var ki ama bir türlü kendimi kaldırıpta yapamıyorum. Bahar yorgunluğu filan değil benim bu halim. Farkındayım kendimin. Fakat bişeyde yapamıyorum. Ruhuma bu yıl iyi gelmedi mi ne acaba ?
Çalışıp yapmam gereken bir dünya işim var. Bahar alerjim henüz başlamadı. Her yıl güneş alerjilerimin tavan yaptığı bu dönem biraz ağır ilerliyor. Bu benim için iyi bişey. Fakat vücudum böle biriktiriyorsa kesin bir yerden patlak verecekmiş gibi geliyor.

Kansızım. Demir eksikliğimin fazla olduğu bir dönemdeyim. Doktorun verdiği ilacı içmiyorum. iyi mi yapıyorum kötü mü bilmiyorum? Beslenmem zayıf. Aslına bakarsanız istemiyor canım ama yaşam için mecburiyetten besleniyor gibiyim. Birde bu ara yine kusma krizlerim başladı. Yediğim şeyleri çıkartıyorum. Ne kadar sürer bilmiyorum.
Kitap okuyamıyorum bu ara. Diyorum ya içimden hiç bişey gelmiyor. Depresyonda değilim. Çünkü depresyonluk bir hayatım yok. Mutfağa girip bişeyler yapıyorum ama yiyemiyorum. Sadece görüntüsü hoşuma gidiyor.
Yaz geliyor. Tatil planlarını herkes yapmaya başladı. Ben bu yıl tatil yapmak istemiyorum. Sanırım birazda işe güce vermek istiyorum kendimi. 
Özel hayatım tam takır yerinde ama beni bu denli tükenmişlik sendromuna sokan şeyin ne olduğunu bilmiyorum. Arkadaşlarımla doya doya vakit geçiriyorum ama ne olduğumu gerçekten bilmiyorum.
Tuhaf bir haldeyim kabul ediyorum. Herşeye sataşıyorum mesela. Herşeye dikleniyorum. Aksi lanet huysuz ihtiyarlar gibiyim.
Geçer demi bu halim? Normale dönerim heralde.. Baharın bana getirdiğimi bu yoksa başka bişey mi çözemedim gitti.Kısa sürede bu ruh halinden çıkmak dileğiyle :)))

Bu yazı ve görsel Kırık Şemsiye Bloguna aittir.

4 yorum:

didemika bir deli bir dolu dedi ki...

Merhaba;
Belki de bünyen bir müddet huysuzluk modunu yaşama arzusundadır ;) Geçici olarak ....
Yoksa bahar çarpması ve mevsim değişimi nedeniyle herkese bir haller oluyor ...
Sağlık yerinde olsun nasılsa bu da geçer
Keyfin yerinde olsun

Hayatım Kitap dedi ki...

bence kansızlıktan oluyor
bende de var benzerleri sendekilerin buzdolabında telefonu unutma :D
halsizlik ve kendinden bezmişlk
hiçbirşey yapmadan öylece oturmak
ve en büyüğü de iştahsızlık
ama bence kan haplarını kullanmalısın acilen hemde çünkü bağışıklık sistemin düşerse kötü hastalığa yakalanabilirsin
düşmemesi gerek bünyenin kansızlık iştahsızlık yapıyor beraberinde yemek yiyemediğinde de kötü hastalıklar meydana çıkıyor o yüzden hapı kullan derim
bu arada mevsimsel de biraz üstüne eklenince böyle olmuş
kendine değişik bir uğraş bulmalısın ve ilaca devam :D
haricinde inş çok daha iyi olursun yaşam bırakılacak birşey değil sağlığına dikkat et hem ruhen hem bedenen biliyorum çok uzun yazdım sıkıldın :D ama gel sen beni dinle ablam sayılırsın demicem bende şimdiden başladı 27 yaşımda sendromlar geçen bir tane beyaz saç gördüm uuu görecektin beni dünyam başıma yıkıldı :)
olur yani oluyor böyle şeyler hepimize
kendine dikat et bizimle kal ve aç bir müzik patlak şarkıyı at göbecikleri :D

Esra Hanedan dedi ki...

didemika bir deli bir dolu : teşekkür ederim canım ne bileyim işte tuhaf hallerdeyim geçer sanırım geçer :)

Esra Hanedan dedi ki...

hayatım kitap : teşekkür ederim sanırım biraz daha bu haldeyim. ama sağlığım konusunda biraz daha tereddütlerim var. sanırım bir doktor yolu daha gözüktü bana ...

Yorum Gönder