10 Nisan 2016

Biz Yaşlanınca Ne Olacağız?

Şimdi gençlikte herkesin başında kavak yelleri :) Hele beni hiç sormayın büyüyemedim bir türlü. Çocuk gibi her zaman neşeli ve yaramazlık peşindeyim. 30 yaşına geldiyseniz hayat biraz daha eğlenceli olması gereken bir hal alıyor. 30 ve 40 arası hızlı geçiyor diyorlar. Bu ne kadar doğru olur hiç bilemiyorum ama ben büyüyemiyorum. Tabiki hayatımda yaşadıklarımdan ders çıkardıklarım var fakat sürekli herşeyin espri yönünü çekip sürekli yaramazlık yapan bir modelim :)
Son bir haftadır hastahaneyi kendime mekan edinmiş bir durumda olduğumdan bir çok şeyi bir arada görebiliyorum. Babaannemin rahatsızlığı yüzünden hastahane evim oldu. Bakıma muhtaç bir hasta olduğundan ve enerjisi tükenmeyen bir tek ben olduğumdan kadrolu eleman gibi refakatçi modumdayım :)
Bu hastahaneleri çok fazla sevmeyen ben için hastahaneyi eve çevirmek biraz zahmetli olsada neyseki kaldığımız bölümde hemen kendi hükümetimi kurdum :)
Hastahanenin Palyatif servisinde bir haftadır kadrolu eleman gibiyim. Neler mi öğrendim :) İğne yapma dışında bir çok şeyi bir arada yapıyorum :) Zamanında Sağlık Bölümünü kazanmış biri olup merhametine yenik düşüp gitmeyen ben son bir haftada hemşire kadar oldum :)
Bulunduğumuz bölüm yoğun bakımdan çıkarak yakın takip edilmesi gereken hastaların bölümü. Yaşlılık zor zanaat azizim.....
Bir kez daha yaşlanmamam gerektiğini çok iyi anladım. Bir kez daha fazla kilolardan kurtulup sağlıklı beslenmem gerektiğini anladım. Bir kez daha elden ayaktan düşmeden ölümü sevmeyi anladım.... Evet bir çok şeyi bir arada öğrenerek anladım.

Babaanneme bakıyorum şuan hastahane de. Aynı oda içerisinde bir yaşlı teyzemiz daha var. En acısı da kimsesi yok. Kocası vefat etmiş. Çocuğu olmamış. 86 yaşında ve bakıma muhtaç. Bir erkek yeğeni var ama oda sonradan bulmuş halasını. Hem erkek ne kadar bakabilir. Düzenli olarak herşeyini nasıl takip edebilir? Tabi ki yapamaz.......
Remziye Teyzemiz şimdilik benim yardımım ve hemşirelerin yardımı ile bakılıyor. Peki sonra ne olacak?
İnsan gençliğinin kıymetini bilmiyor bunları görmeden. Kimsesiz kalmak gibi bir illet var. Ne çocuğu ne akrabası hiç kimse bakmıyor. Ağır yaraları var. Cihaza bağlanarak yaralarının iltihapları temizlenmeye çalışıyor. Bide o kadar tatlıki. hala o haliyle gel seveyim diyor :) Birazda tripli :) Kalk hadi gidiyoruz saçını yaptırıp kırmızı ruj sürüp boğazda yemek yiyeceğiz diyorum. Hadi diyor.
Farkında kalkamayacağının, yattığı yerden gençliği gözünün önünden geçiyor. Uyuyor sürekli. Bir yudum bir şey verilirse yiyiyor yoksa sesi çıkmıyor. Altı temizlenirken bile canı acımadıkça tepkisi yok. Bir kaç kelime dışında konuşmuyor.
Biz ne olacağız yaşlanınca. Daha bir çocuğumuz bile yok bize baksın diye yetiştirebileceğimiz. Hoş yeni nesil bakmazda yaşlısına. Çünkü öyle hikayeler dinledimki bir haftada bu nasıl vicdan bu nasıl merhamet der oldum.
Yaşlandığımda ne olacağım acaba korkusuyla içiçe kaldım.Rabbim kimseyi elden ayaktan düşürerek başkasına muhtaç edip can vermeyi nasip etmesin. Gerçekten bu şekilde düşünüyorum. Rabbim kimseye muhtaç bırakmasın. Çok acı çok yıpratıcı. Gözünüzün önünde böyle şeyler olunca ister istemez duygularınız pert oluyor.
Üzülüyorum Remziye Teyzeye... Kimsesi yok.. Onu öleceği günde bile ağlayarak anacak kimsesi yok. Kimsesiz kalmamak gerek. Kimsede olacaksa merhamet ve vicdan sahibi olsunlar.
Ah be Remziye Teyzem; sana baktıkça kendimi yaşlandığımda hangi konumda olacağımı düşünüyorum. Sen güldüğünde hala umudun var diyorum. Seni hatırlayacak kimse var mı ? Tabiki yok...Ama merak etme ben seni hatırlayacağım...
Herkesten rica ediyorum yaşlılarınızı bir başına bırakmayın...Gerçekten bebekliğe geri dönüyorlar. O kadar muhtaç ki yanında birilerinin olmasına televizyonla bile konuşma çabasına giriyorlar. Bir yudum bir şey verirseniz yiyiyorlar yoksa yemiyorlar. Kıyamam ben Remziye Teyzeye.. Biz hastahanede olduğumuz sürece elimden geldiğince bakmaya çalışacağım... yeterki biraz kendini iyi hissetsin. 

5 yorum:

kedilievin tarzi dedi ki...

ah,ah,ah,
babannene geçmiş olsun,remziye teyze de bi an önce iyileşsin.
çok etkileyici bi yazı okudum,ürperdim.
sevgiler

Kozmetik Psikolojisi dedi ki...

geçmiş olsun çok

Esra Hanedan dedi ki...

teşekkürler canım :/

Esra Hanedan dedi ki...

teşekkür ederim :/

Şafak KaradenizKilimcigöldelioğlu dedi ki...

çok üzücü, babannem hep, 3 gün yatak 4. gün toprak derdi. Hiç yatmadan da vefat etti. Bende hep sonumun bir anda gelmesini diliyorum. Allah yardımcısı olsun

Yorum Gönder