13 Nisan 2016

Ah Bu Hastahaneler

Son 15 gündür hastahaneyi kendine mesken tutmuş biri olarak hastahaneler ile ilgili yazı yazmamak olmazdı. Babaannem 89 yaşında ve Alzhemier hastası. En son 1,5 ay önce düşerek kalça kemiğini kırdı. Yaş itibariyle ameliyat olamıyor ve sabit bir şekilde yatması gerekiyor. Sonuç olarak hem yaşlılık hem de hastalıktan dolayı kendisine kesin bir müdahale yapılamıyor. Hal böyle olunca ve bakıma muhtaç olunca sürekli başında durmanız gerekiyor.
Daha önce blogumda Remziye Teyze ile ilgili yazım olmuştu. Bu yazım tamamen hastahanelere yönelik olacak :)
Hastahanede hasta olmak gerçekten çok kötü bişey. Canı acıyıp gelen, baş ağrısı diye gelip beyninde tümörle çıkan, hafif soğuk algınlığı deyip gözünü yoğun bakımda açan, ateşi olduğu için gelip ağır enfeksiyon ile karşılaşan ve bunun gibi bir çok vaka ile karşılaşmanız olası. 
Neyseki hastahaneler aslında eskisi gibi değil. Önceden beklenen iğrenç sıralar, tuhaf kavgalar ve sevimsiz doktorlar artık eskisi gibi yok. Doktor ve hemşireler artık güleryüzlü olmuş durumda :)
Hastahaneden haz etmeyen biri olarak benim cezamda hastahanede 1 hafta refakatçi olmaktı. Refakatçi deyince akla ilk gelen hastanın yanında duracak ve takibini yapacak şekilde değil.Bizim hastamız tıpkı bir bebek gibi olduğundan herşeyiyle birebir ilgilenmeniz gerekiyor. Palyatif Bölümü ile ilgili bilgiyi daha sonra detaylı olarak blogumda paylaşacağım. Babaannem hastahanenin Palyatif Bölümünde 1 hafta yattı. Ondan öncesinde 1 haftada yoğun bakımda. Açıkçası gerçekten hastahaneleri sevmiyorum. Sağlam giden adam hasta çıkar. Hele birde benim gibi güçsüz dirençsiz biriyseniz ihtimal bile yok. Aynı dediğim gibi oldu kendimde hasta çıktım :)
Neyse gelelim hastahanelere;
Hastahaneden nefret etsemde açıkçası dile getirmek istediğim güzelliklerde yok değil. Babaannemin yattığı bölümde gerek hemşireler gerekse doktorlar acayip ilgiliydi. Güler yüzlü ve hasta yakınına oldukça yardımcılardı. Hepsine gerçekten çok teşekkür ederim. 
Bölümde 6 hasta yatıyor. Yoğun bakımdan çıkarılan ağır hastaların bakımının yapıldığı bu serviste, genç refakatçi olarak tüm hastalarla ilgilenebildim diyebilirim :)

Bir kere Remziye Teyze gibi kimsesizlik çok zor .Bunun yanı sıra refakatçiniz olsa bile hasta ile kalacak olan kişi hem hareketli hem de biraz hastaya yapılacak bakımlarda çabuk kavraması gerekiyor. Zaten biraz daha hastahanede kalaydım kadrolu eleman moduna girip sadece damar yolu açamayan personel sıfatı alacaktım :)
Bizim semtin bu devlet hastahanesi şimdilik hizmette iyileşme sürecinde. Personel güler yüzlü. Tabiki her hastahanede olduğu gibi bazı eksiklikler olacak.Bunlara daha sonra belki değinmek isteyebilirim.  O ufak tefek şeyler dışında hem hasta hem de hasta yakını memnun olabiliyor. 
Bilmiyorum sizlerin gittiği hastahanelerde tepkileriniz nasıldır fakat Başakşehir Devlet Hastahanesi için şuan az da olsa olumlu bir bakış açım aratılmış oldu :) Tabi buda kısa sürede olan bişey. Çünkü bir öncekinde memnuniyetsizliğim daha fazlaydı. 
Hastahaneden eve gelen ben mutluluk yaşıyorum resmen :) Gerçekten refakatçi için hastahane çok zor bir ortam. Çünkü uyuyamıyorsunuz, rahat olamıyorsunuz, herşeyiniz saatli, beslenemiyorsunuz ve sürekli kendinizin de mikrop kapma riskiniz daha fazla oluyor. Bu yüzden uzun süre hastahanede kalmak zorunda kalanlara Allah yardımcısı olsun diyorum. 
Umarım bir daha aynı zorluğu çekmek zorunda kalmam çünkü kendimde rahatsızlanarak geri döndüm :)

1 yorum:

Şafak KaradenizKilimcigöldelioğlu dedi ki...

inşallah herşey kısa sürede yoluna girer :(

Yorum Gönder