11 Şubat 2015

Hep mi Nankördür İnsanlar?


İnsan yaşamında bir çok güzelliklerle ve zorluklarla karşılaşıyor. Hep sevdiklerini yanında istiyor. Her ne olursa olsun sevdiklerinden zarar gelmeyeceğini, yanlarında olacağını düşünüyor. Hele bir de birinin geçirdiği kötü zamanlar da yanındaysa aynı hassasiyeti bekleyebiliyor. Fakat öyle olmuyor bazen kalkıp yapılan iyiliklere art niyetli yaklaştın denilebiliyor. iyilik yap denize at demişler boşa dememişler bu sözü. Hoş iyiliği yaparken karşılık beklenmez ama kalkıp karşıdaki de art niyetlilikle suçlanmaz.
Benim için tuhaf deneyimler edindiğim bir dönemdeyim heralde. Canım dediğim, değer verdiğim, önemsediğim, her sıkıntısında yanında olmaya çalıştığım, herhangi bir zorlukta yalnız bırakmadığım, içimden gelerek davrandığım en önemlisi de oda beni incitmez diye güvendiğim insan nankörce cevap verdi bana. Karşılık beklemedim aslında hiçbir iyiliğimi yaparken ama kötü niyetli olduğum belirtildi yine de.
Bir insana karşılıksız yaklaşıp hayal kırıklığına uğramak bu olsa gerek. Ben herkes yüz çevirirken yanında olmaya çalışmıştım halbuki. Bir insan o kadar yaşadığı sıkıntı da yanında olmaya çalışan birine nasıl vicdanı elverir de art niyetlisin der ki?
İnsan olmak nankörlükle aynı kefede mi? Bir insan nasıl sığdırır insanlığına karşısındakinin onca yaptığına? Ben kendimi hep insanlara yardım eder buldum. Hayatı çok geç öğrenmeye başladım. İnsanların bu kadar zalim bu kadar kalpsiz olduklarını yeni yeni öğrenmeye başladım. İnsanların vicdanının olmadığını, Allah'ın gördüğünü inkar ettiklerini, yüreğin de insan sevgisi taşımadıklarını, kendilerine yapılmasını istemedikleri şeyleri başkalarına acımadan yapabildiklerini, insanlara sevgi verdiğin de sevgisizlik ve saygısızlıkla karşılık vereceğini yeni öğreniyorum. Nasıl bir insan kalbi bu kadar acımasız olabilir ki? Nasıl yapabilir bir insan kendisine iyilik yapana art niyeti yakıştırmayı?
Hiç utanma diye bişey kalmamış. Hiç vicdan ya da insanlık kalmamış.Herkes birbirinin kuyusunu kazarak bişeyler elde etmeye çalışmış. 
Siz olsaydınız bu kadar nankör olabilir miydiniz? Size iyilik eden insana kalkıpta art niyetli diyebilir miydiniz? Minnet edilecek bir insana hep kötü niyetin var der miydiniz?
Ben yapamazdım. Ben bana işin içinden çıkamayacağım bir zamanda bana yardım eden birine nankörlük edemezdim diyemezdim art niyetlisin diye.Belki iyilik edeni sevmiyor olabilirim ama yine de demezdim.Çünkü bir insanı kırabileceğiniz en son noktadan biri iyilik yapan birine art niyetlisin demek.
Diyene bir not;
Evet canımı çok acıttı dediğin. Ben sana değil kimseye art niyetli olmadım. Kimseden oturup nefret etmedim. Kimsenin yaptığı iyiliğe nankörlük etmedim. Nasıl sığdırdın insanlığına da dedin bilmiyorum. Elini vicdanına koyup düşünmen gerekirken karşındakini art niyetlikle suçladın. Art niyetli insan etrafındaki insanlar gibi olur. Senin iyiliğini istemeyen ve mutlu olduğunda üzülen insanlar gibi olur. Ben öyle yapmadım üzüldüğünde üzüldüm, ağladığında ağladım, mutlu olduğunda kalkıp seninle beraber mutlu oldum,senin görmediğin bir çok şeyi anlattım,etrafında olanların durumlarını sana söyledim, bir şey yapmak istediğinde yanında oldum, sen insanlara nefretle bakarken ben sana insanları görmeni sağladım.Karşılığında verdiğin buydu.Art niyetliymişim. Kötülük besleyen insan sana her şekilde yardımcı olmaya kalkmazdı. Ucuz komplolar peşinde koşup etrafındakilerin sana yaptığını yapmadığım için kusura bakma.Ben böyle biriyim,ben böyle bir kalbe sahibim.Merhametim var kimseyi düşkünken yalnız bırakamam.

Şimdi rahat eder mi yüreğin bilemem? Çünkü Allah biliyor beni çok kırmış olabilirsin ama Allah senin kalbine de az da olsa merhamet versin dilerim.

Güzel bir söz ; Merhametinden vurulanların iyileşmesi zaman alır.


9 yorum:

Adsız dedi ki...

Vicdanı olan kimse yapmaz bunu haklısınız. İnsanlar kötülükleri daha çok sever haldeler aynı şeyleri bende yaşadım katı bir tecrübe olsada Allah'a bırakmanız en doğrusu.Zamane insanları ayırt edemiyo iyiyle kötüyü herkes kötüymüş gibi geliyor safça yapılan bir iyilik en kötü acılarla karşılık buluyo.Yine de üzülmeyin Allah yar ve yardımcınız olsun kötü kalplere karşı.

Havva Peynirci dedi ki...

ah! bu yarayı kaçıncı kere aldım ben,her defasında bi daha olmaz,artık kimseye yapmam dedimse de,bi daha oldu,gene üzüldüm falan.
şimdi kendime insan olmanın benim için yolu bu,onlar insan değilse ne yapayım diyorum.
yazını bağladığın son cümle beni 12'den vurdu.
en iyisi insan olmak,harcanmadan ama!
sevgiler

Kırık Şemsiye dedi ki...

Güvenerek başlıyorsun herşeye sonra ilk yaralayanlar güvendiklerin oluyor bişey denmiyor işte :(

Kırık Şemsiye dedi ki...

İnsanlar kötü diyecek bişey yok kimsenin yaptığı kötülüğü yargılamıyorum ama ben kötülük yapmazken beni böyle değerlendirmeleri hata.Teşekkür ederim iyi dileğiniz için.

Kırmızı Rugan Ayakkabılarım dedi ki...

Malesef güven denen şey artık kaybolmak üzere :) Blog etkinliğinde gördüm seni benim bloğuma da beklerim. Sevgiler :) http://kirmiziruganayakkabilarim.blogspot.com.tr/

beyaz meleğim dedi ki...

Şu hayatta hangimiz sevdiklerimizden yara almadıkki acaba merak ediyorum .Düşmanlarımız zaten bildiğimiz insanlar ve onlardan bekleriz her türlü kötülüğü ya dost olarak gördüğümüz gizli düşmanlarımız nolacak hangilerini hayatımızdan cıkaracağız işte en zoruda bu bence dost görünen düşmanlarımız .Ben hepimiz için duan ediyorumki bizi dostlarımız sandığımız insanların düşmanlıklarından korusun .Canım bloğunu takibe aldım çok güzel bir yazı olmuş.Bloğuma beklerim Sevgilerimle.

Kırık Şemsiye dedi ki...

Keşke düşman olsaydı beni yaralayan keşke.Ozaman derdimki düşmanımdın zaten ve kırılmazdım. En tehlikelisiymiş yüzüne gülüp sonrada gelip art niyetlisin diyebilenler.

Ivır Zıvırcı dedi ki...

Ah ne kadar doğru bir söz o!
Canım blog keşif etkinliğinde gördüm seni,hemen geldim.(Diyorum da iyiki gelmişim)
Takipteyim,bana da beklerim
http://benimivirzivirlar.blogspot.com.tr/

Kubra y dedi ki...

Ayy canım ben seni okumaktan hiç sıkılmam gerçekten :) Yeni keşfettim iyikide keşfettim :) bana da beklerim http://birsepetdolusu.blogspot.com/

Yorum Gönder